निर्वाचन अपडेटमा अनलाइन पत्रिका पहिलो नम्बर

Posted नोभेम्बर 22, 2013 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

मंसिर ७, शुक्रबार, २०७०

साँझतिर सुत्नु अघि विद्युतीय दैनिकी लेख्छु भनेर वाचा गरिरहँदा पनि भुसुक्कै बिर्सिने बानी परेको छ । हेर्नुस् न, तीन दिनको दैनिक छुटेछ । मंसिर ४ गते निर्वाचनमा सहभागी हुन पुग्दाको दैनिकीसमेत लेख्न सकिन । आज चुनावको चटारोलाई केही थमौती राख्दै लेख्न बसेको छु । चुनाव सकिएको आज तेश्रो दिन हो ।

ललितपुरको चुनावको ताजा विवरण दिनको लागि आज साँझसम्म पनि निरन्तर खटिरहेकै थिए । मत गणनास्थलमा अनलाईन पत्रिकाका सहकर्मीहरू (जीबी लामा, विनोद रंजित र सुमन श्रेष्ठ) ले निरन्तर अपडेटमा तैनाथ रहे । हामीले दावी गर्नैपर्छ, अपडेट दिने अनलाइन पत्रिका नै पहिलो हो । ललितपुर निर्वाचन अपडेटमा हाम्रो अपडेट यहाँ हेर्न सकिन्छ । निर्वाचन सकिएको दिन देखि ललितपुरको ताजा नतिजा विवरण हामीले ब्रेक गरिरह्यौं । जीतको नतिजा र विजयीहरूको समाचारपनि पहिला राख्ने काम अनलाइन पत्रिकाले नै गरेको हो ।

आज बल्ल केही हल्का भएको छ । चुनावकै कुरा गर्नुपर्दा ललितपुरको तीनवटै क्षेत्रमा नेपाली कांग्रेसले विजय हासिल गरेको छ । अरू खासै विशेष कुरा लेख्नु छैन । तर, लेख्नै पर्ने कुरा के हो भने पत्रकारितामा लागेको एक दशक वितिसक्दा मैले कमाएको सम्पति भनेकै साथीभाई हो । ललितपुरबाट समाचार अपडेटका लागि धेरै मिडियाका साथीहरूले सम्झिए । सक्ने र जाने जतिको सहयोग गरेँ पनि । भोली फेरि नियमित छलफलमा सहभागी हुनुछ । यसपालिको अनलाइन पत्रिका प्रकाशित गर्न सकिएन । अस्तु ।

खोकना घटनाको खास कुरा !

Posted नोभेम्बर 17, 2013 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

मंसिर २, आईतबार, २०७०

आज बिहान ढिला उठियो । हिजो निद्रादेवीको काखमा पुग्दा करिब २ बजिसकेको थियो । आज उठ्ने बित्तिकै पुल्चोकस्थित साझा प्रकाशन कार्यालयमा बम राखिएको खबर आयो । उतैतिर पुगियो । नियमित झैं फेसबुक, अनलाइन पत्रिकामा समाचार अपडेट गरियो ।

आज अड्डामा पनि चाँडै पुगेँ । आज कार्यालयमा वितरण शाखाका लागि दुईजनालाई नियुक्ति दिइयो । पत्रिकाको कार्यालयको लागि वेव अपलोड र पेजमेकर चलाउन सक्ने महिला कर्मचारीको खोजी गरियो । करिब एकदर्जन पुराना मित्रहरूलाई गुहारे, उनीहरू संचारमाध्यममा कार्यरत छन् । तर, कर्मचारीबारे जानकारी दिइयो, साथीहरू बुझेर खबर दिन्छु भनेर जानकारी गराए । त्यस्तै यही सिलसिलामा पुराना साथीहरूसँग सम्वादको मौका जुर्यो । करिब १० वर्षअघिका साथीहरू । जो अहिले राम्रो काममा आवद्ध छिन्, त्यस्तै कोहीभने वैवाहिक जीवनमा बाँधिसकेकी छिन् ।

यस्तै कार्यालयमा दिनभर रहँदा चुनावी चर्चा सम्बन्धमा विभिन्न व्यक्तिहरूसँग गफ भयो । साँझतिर खोकनामा भएको झडपको समाचार प्राप्त भयो । समाचारको फ्लोअप गरिरहँदा मतदाता परिचय वितरणमा झडप भएको समाचार फैलिसकेको थियो । केही संचारमाध्यमले मलाई यसबारे सोधे । ती संचारमाध्यमले प्रसारण र प्रकाशित पनि गरे । प्रकाशित समाचार

बेलुकातिर अल्का अस्पतालमा ल्याइएका घाइते प्रहरीको स्वास्थ्य अवस्था बुझ्न सिडिओ आइपुगे । भेट भयो । चुनावी दौडमा व्यस्त रहेको जानकारी दिए । त्यसपछि समाचारमा पूर्णता भएको महसुसपछि नेपाल समाचारपत्रमा समाचार पठाएँ । बेलुकातिर एक प्रख्यात राजनीतिक व्यक्तित्वले फोन गरेर संचारमाध्यममा आएका समाचारको सत्यता बुझ्दै सक्दो यसबारे सत्य समाचार दिन आग्रह गरे । आज चाँडै सुत्ने तरखरसँगै यी शब्दहरू अपलोड गरेर बिदा हुन्छु । अस्तु

आजबाट फेरि लेख्छु भन्ने अठोट

Posted नोभेम्बर 16, 2013 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

मंसिर १, शनिबार, २०७०

शब्दहरू टाइप गरिरहँदा मध्यरातको दैलो टेक्न करिब ९ मिनेट बाँकी छ । आज अफिसियल मिटिङ भयो बिहान । मेरो नेतृत्वको समूहमा अहिले करिब १५ जना साथीहरू जोडिएका छन् । आजबाट केहीलाई नयाँ जिम्मेवारी थपिदिएँ ।
आज दिनभर घरमै व्यस्त भएँ । शनिबारपनि थियो । एकछिन सुत्ने विचार राख्दा राख्दै पनि कलेजका प्रमुखसँग निर्वाचनको विषयमा लामो संवाद भयो ।
ललितपुरमा कसकसले जित्छ भन्ने विषयमा भएको कुराकानीमा निर्वाचन आयोगको लापरवाहीको विषयमा समेत कुरा उठ्यो । धेरैपछि मित्र मोहन घरमा आए, नयाँ योजनाका बारेमा सोधे र आफ्नै कुराहरू पनि राखे । साँझपख पुराना तस्वीर र लेखहरू एकपटक खोजेर व्यवस्थित पार्ने प्रयास गरेँ । जे होस्, आजबाट प्रत्येक दिनलाई केही शब्दहरू कोरेर आफूलाई अपडेट गराउने वाचा गरेको छु । अस्तु ।

भगवान जवाफ देऊ !

Posted अक्टोबर 11, 2013 by Subin Shrestha
Categories: म र मेरो कुरा

आश्विन २५, शुक्रबार

समय निश्चय नै स्वार्थी छ । समयको तेज बहावका कारण धेरै सपनाहरू पूरा हुन पाएनन् । त्यही समयकै कारण नसोचिएका कुराहरू भइदिए । समय त्यही जसले सोचेका कुराहरू कहिल्यै पूरा हुन सकेनन् । म सोध्दैछु, किन ? भनिन्छ, सुखमा सय साथी, दुःखमा कोही न कोही ।

दुःखमा पर्दा किन मलाई भनेर भगवानलाई दोषी ठान्नेहरू सुख बटुल्दा भने त्यही भगवानलाई सम्झिएका हुनन् । आज त्यही भगवानसँग मेरो प्रश्न छ, चुपचाप तिम्रो याद र भक्तिमा रमाएकालाई सम्झिनु पर्र्छ की पर्देन् ?

सन्दर्भ, दशैंको पनि छ । राजधानी क्रमश शून्य हुँदैछन् । आजबाट बिदा पाएका साथीहरू घरपरिवारसँग सुख साट्न आ–आफ्ना घर पुगिसकेछन् । पुग्ने क्रममा छन् । केही कोर्न मनलागेरमा मात्रै हो केही शब्द बुनेको । पछि यहाँ अन्य कुराहरू थप्दै जानेछु । सबैको दशैं शुभ बितोस् र राम्रो बितोस् । कामना । उही सुविन

स्वागतम् सामसुङ !

Posted मार्च 12, 2013 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

फागुन २८, सोमबार,

२०६९ ११ मार्च, २०१३

केही सातादेखि बिहानै निस्किने बानी परेको छ । थोरै भएपनि वरिपरि क्षेत्रसम्म पुगेर आउँछौं हामी दुई (म र सुनिता) । उनीलाई पनि योगाको चासो बढेकोले गर्दा केन्द्र खोज्ने चलिरहेकै छ । आजपनि समाचारपत्रमा सुनिलकै पालो परेको दिपक सरलाई जानकारी गराएँ । उनले बनाएको नियम अनुसार दुई÷दुई बिराएर लेख्ने नियम थियो । आजबाट सूचना विभागमा चाइनीज भाषाको प्रशिक्षण शुरू भयो । तर यो अल्छिपनले जान सकिएन । Read the rest of this post »

धन्यवाद गौथली !

Posted मार्च 10, 2013 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी, म र मेरो कुरा

Tags:

subin-gauthaliफागुन २७, आइतबार
शिवरात्रीको दिन, २०६९
१० मार्च, २०१३

धेरै भयो विद्युतीय डायरी लेखन छुटेको । नेपाल समाचारपत्रमा आवद्ध भएदेखि बेफुर्सदिलो बनेको छु । धन्न, पत्रकारिताको केही ज्ञान भएकै कारणले रिपोर्टिङ सजिलो भएको छ । समाचारपत्रमा ललितपुर पृष्ठका संवाददाता सुनिल महर्जनले दुई साता बिदा लिएपछि हरेक दिनको दौडधूपले निकै तनाव उत्पन्न भएको थियो । अहिले त्यस्तो छैन्, समाचार खोजी र लेखनका लागि समय जोहो गर्न सकेको छु । Read the rest of this post »

जहीँतहीँ ठगिनु नेपालीकै भाग्य

Posted सेप्टेम्बर 6, 2012 by Subin Shrestha
Categories: मेरो लेख

Tags: ,

मध्यान्हको समयमा महेन्द्रनगर पुगेँ । राजधानीबाट अघिल्लोदिन ४ बजेबाट हुँइकिएको बस बल्ल रोकियो । झण्डै २० घण्टे यात्रामा अनेक बाटा र गाउँबस्ती नियाल्दै आयौं । मध्यरातमा परासीभन्दा केहीपर दलदलेमा खाना खाएका थियौ । निकै उग्र गर्मीका कारण ज्यान शिथिल र पसिनाको मापन गर्न सकेनौं । अकस्मात्को यो भ्रमण र लामो यात्रालाई उत्साहित हुँदै अंगालेको छु । योजना मुताबिक महेन्द्रनगर पुगेकै दिन नेपाल छोड्ने कुरो थियो ।

महेन्द्रनगरसम्म आउने क्रममा नेपाल सेनाका जवानको ठाउँ–ठाउँमा सुरक्षाजाँचले हैरानी बनाएको थियो । कारण ‘आएजस्तो गर्नु, सोधे जस्तो गर्नु र सामान हल्का अनुमानमा छाम्नु र जानु ।’ ट्राफिकको कुरै नगरौ । खाना खाने ठाउँमा बस चालकहरूका गुनासो सुन्ने हो भने, ‘राजमार्गमा खटिने सबै ट्राफिकहरू निलम्बित हुनेछन् । तर यसको भित्री जाँच कसले गर्छ ?’ ‘राजमार्गका राजा’ नुवारण गरिएका छन् ट्राफिकहरू । यता मुख्य बस्तीहरूमा ठूला एउटा बाँस उठाएर शुल्क उठाउनेहरूका चर्तिकला उस्तै । माओवादीको झण्डा र नारामात्रै देखिने शुल्क उठाउनेहरूका ‘क्याम्प’मा कतिले रसिद दिँदैनन् । ‘यो खुल्लेआम ठगी हो,’ गाडी चालक भन्छन्, ‘कमजोर देशको ठूला ठगी शैली खुल्लेआम हुँदा कसले ध्यान देला ?’ Read the rest of this post »


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,844 other followers