कति छ मेरो तलब ?

Posted जुन 16, 2015 by Subin Shrestha
Categories: म र मेरो कुरा

आज २०७२ साल , असार १ गते मंगलबार| बिहानै पानीले धरतीलाई चुम्बनको वर्षा गरेको छ | यो चौतारीमा वा शहरबाट शब्दहरूमा धेरैपछि झुल्किएको छु |

सम्भवत मेरो व्यस्तता सबैमा जाहेर नै छ | onlinepatrika.com मा संस्थागत रूपमा अग्रसर छु | करिब ३ वर्ष अघि दर्ता गरिएपनि सक्रिय हुँदै र साथीहरूको उर्जा समेटेर उडान भरेको महिनादिन भयो | पहिला एउटा ईच्छा हुन्थ्यो की केही नयाँ गर्दा र नयाँ किन्दा यसो र उसो भनेर लेखिन्थ्यो तर अहिले शुन्य ! चीनको भ्रमण कथा छुट्यो | विशिष्ट भेटघाटको अनुभव स्मरणमा मात्रै कैद छ | बिस्तारै ती कुराहरू पोखिनेछन् भोली वा भोली नभए पर्सी !

एउटा रमाईलो विषय जोड्न मन लाग्यो | हिजो पत्रकार र सम्पादकका तलबबारे बहस चल्यो | हुन त म पनि सम्पादककै तह र पत्रकार नै परें | पत्रकारिता थालेको करिब १ दशक भयो | हिमालयन टाईम्स, नेपाल समाचार पत्र, स्पेशटाईम्स, गोरखापत्र, समय, हिमाल, कान्तिपूर र नागरिकलगायत करिब दुई दर्जन पत्रपत्रिकाहरू र रेडियो यात्रामा उल्लेखनीय छाप छोड्ने समाचार लेखिएपनि पर्दा पछाडि बस्नुको मजा बेग्लै | यही सूत्रमा पत्रकारिता यात्रा जारी छ | अहिले सम्पूर्ण तहबाट अनलाइन पत्रिकामा स्वामित्वको रथ हाँक्दै छु |

हिजो अचानक मेको तलब कति भनेर एक्लै बहस गरियो | जहाँबाट जोड घटाउ गरेपनि मासिक मेरो भागमा पर्ने भनेको चिया, चिया ल चिया मात्रै | धन्न करिब एक दर्जन साथीहरूलाई खुशीसाथ अघि लान सकिएको छ, यही हो की मेरो तलब ? साथीहरू उर्जाशिल छन र जोशिला छन्, उनीहरूको समन्वय र साथ नै मेरो तलब हो की ? हाम्रो लक्ष्य नजिक छ, यसमा सबैको सकारात्मक सोचको लगानी छ, यो पो हो की मेरे तलब ?

मलाई लाग्छ, मेरो मिहिनेत र परिश्रम नै मेरो तलब हो | मेरो इमान्दारिता मेरो पैसा | कसैलाई दुःख नदिएर बनाइएका साना र ठूला वर्ग भनिएका मित्र तथा दाईहरू नै सम्पत्ति हुन् | मर्दा र पर्दा उनीहरूले बलमा बल दिएर मलजल गरिरहेका छन् | यसकारण मेरो तलबको कुनै अंक र हिसाब छैन | जस्तो पाउँछु खुशीले सन्तुष्ट छु, र हामीहरू सबै खुशी छौं | साथीहरूकै जिम्मेवारी लिएर भन्दैछु |

onlinepatrika.com र अनलाइन पत्रिका साप्ताहिकमा कोही कसैको लगानी स्विकार गरिएको छैन | धेरै सहयोगी साथहरू पार्टनर बन्ने प्रस्ताव राख्दै लाखौंको लगानी गर्छु भने | र, शर्त थियो, पार्टी पत्रकारिता | हामीले दुःख नै किन नहोस्, यस्ता प्रस्तावप्रति विपक्षी भयौं | अहिलेसम्म केही सहयोगी हातहरूको नियमित सूचना सहयोग र पूरै आर्थिक पाटोको जिम्मेवारीमा प्रबन्ध निर्देशक सुनिता बाटाजुको सपोर्ट रहदैं आइरहेको छ | हामी खुशी छौं, अघि बढ्न दल होइन उर्जा चाहिन्छ | र, उर्जा छर्ने सहयात्री हुन् उनी अर्थात हाम्रो लगानीकर्ता !

क्रमश

 

 

‘ज्यापु समाजको मंगलबजारमा बृहत साँझ’

Posted जनवरी 10, 2015 by Subin Shrestha
Categories: मेरो लेख

२५ पुस, २०७१ तद्अनुसार ७ जनवरी, २०१५ (शुक्रबार) । ज्यापु समाजले बिहिबार दिउँसो मेरो डेक्समा एउटा विशेष पत्र पु¥याए, पत्रमा ‘गेष्ट’ को ट्यागसहित सांस्कृतिक कार्यक्रम र नेवाः भोजको निम्तो । कार्यालयको काम सिध्याएर निस्किने तरखर गर्दा करिब ६ बज्न लागेको थियो । हामी (म र सुनिता) कार्यक्रममा सहभागिता जनाउने तयारी हुँदैगर्दा फेसबुकमा स्टाट्स अपलोड भयो । तर चिसो र खोकीका कारण अन्त्यमा उनी नजाने निधो गरिन् । र, म नमिठो पारामा मंगलबजारतिर हानिएँ ।

जाँदै गर्दा ताम्रकार समाजका अध्यक्ष रविन्द्रराज ताम्रकारलाई फोन गरेर सँगै जाऊ भनेर प्रस्ताव राखे । प्रस्ताव पारित भयो, हामी मंगलबजार नजिकैको हनुमान उभिएको ठाउँनिर तीन दाजुभाईको भेट भयो । प्रवेश ढोकानिर भेटिए नेपाल समाचारपत्रका सुनिल महर्जन, लहनाका सुरेन्द्र र नृपेन्द्रजी । साथमा अन्य दुई मित्रहरू पनि थिए । त्यसपछि एक हुल विशेष पास देखाएर हामी भित्र पस्यो ।

मंगलबजार पस्ने बित्तिकै हामी दंग भयौं । निम्तोपत्रमा बृहत लेखिएको थियो । साँच्चिकै बृहत देख्यौं । हामी साथीहरू यताउता नियाल्दै एकस्थानमा जम्मा भएका थियौं । सगुनका रूपमा वासः (रक्सी) र योमरीबाट खान शुरू गर्यौं । कार्तिक डबलीमा सांस्कृतिक कार्यक्रम चल्दै थियो । दरबार घुम्ने बाटोमा तीन लहरमा नेवारी भोजका लागि लश्कर बसेका थिए । हामी योमरी र वासः स्वादमा चियर्स गरिरह्यो । त्यहाँ साथीहरू थपिँदै गए ।

जिल्ला सहकारी संघका अध्यक्ष माधव दुलाल देखिए हुलमा । तयारी पोशाकका अध्यक्ष विरेन्द्र शाक्यकी पत्नीले योमरीले स्वागत गरेपछि दंग देखिए दुलाल । म सँगै साक्षी हुँदै बसे । त्यसपछि भूपेन्द्र राजोपाध्याय टुप्लुक्क । अनि रामशरण घिमिरे र साथमा (चिन्न सकिएन) सँग हात मिलाएर आज प्रकाशित अनलाइन पत्रिकामा प्रकाशित सहकारी सम्वादका लागि धन्यवाद दिइहाले । अनि यहीँ ७ दाजुभाईको भेटमा भूपेन्द्रले बचत संघमा फेरि नेतृत्व लिन भेटघाटमा व्यस्त रहेका घिमिरेलाई देखाउँदै भने, ‘हामी त उहाँलाई जिताउन दौडादौड गरिरहेका छौं ।’ संघका दुलाल ‘हो त, हो त’ भन्दै प्रतिक्रिया दिए । भोजमा समेत सहकारी नेतृत्वको चर्चा धेरै बेर चल्यो । यतिखेर मेरो मनमा अर्का प्रत्यासी रामशरण बस्नेत कहाँ होलान् ? भन्ने फरक कोण चलिरह्यो ।

फोनमा सम्वादमा निकै आत्मिय चिनाजान भएकाहरूसँग यही माहौलमा प्रत्यक्ष भेट भयो । कार्तिक डबलीका अग्रपक्तिमा फेरि देखिएका रविन्द्रजीसँग फेरि बसे । उनले कानमा फुसफुसाए, ‘कति भीड जम्मा गरेको, कति एकताबद्ध छ हगि ?’ कार्यक्रममा यताउता बरालिँदा चिरिबाबु महर्जन, सरिता महर्जन, नारायण अवाले, कृष्ण अवाले, प्रेम महर्जन, दिपक महर्जन, बाबुराजा ज्यापु, श्रवण महर्जनलगायत धेरैसँगको भेट ताजगीमय भयो । यही निम्तोमा दानदाश श्रेष्ठ र फोटोकर्मी सानु महर्जनसँग धेरैपछि भेट भयो ।

यतिखेर सम्म रविन्द्रजी हराए । सुनिल र अन्य साथीहरूपनि हराए । स्थानीय विकास अधिकारी पशुपति पोखरेलको फोन बज्यो । सम्भवत उहाँपनि त्यही कार्यक्रममा थिए । स्वर राम्ररी सुनिएन । ‘नमस्ते नमस्ते, ‘कहाँ हो कहाँ हो’ को सम्वादमै हामी एकै ठाउँमा छौ भन्ने पुष्टि भयो ।

भोजमा केही गुप्तचर साथीहरूसँग पुर्नमिलन भयो । नागरिक तथा उड्ड्नमन्त्री फर्किरहँदा हाम्रा पत्रकार मित्र सुनिलजी हातमा बोकेको वासः फ्याँकेर हाइजम्प गर्दै मन्त्रीतिर मोहित हुन पुगे । हामीले फर्किने बेला भन्यौं, ‘मन्त्री भेट्न किन यसरी दौडेको ?’ उनले सुनेपनि नसुनेझैं गरे र टारे ।

ललितपुरका उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष तथा एसीई टेलिभिजनका अध्यक्ष समेत रहेका अजरमान जोशीको न्यानो स्वागतपनि सम्झिन लायकको भयो । आत्मियतापूर्वक भलाकुसारी गर्दै हामी भिमसेन मन्दिर जाँदै गर्दा उनले आफ्ना टेलिभिजनकर्मीलाई यसरी यो खिच्ने भनेर सम्झाउन भ्याँए ।

जाँदै गर्दा सुमेरू गु्रपका हस्तीहरू अग्रपक्तिमा देखिए । देख्ने बित्तिकै सुमेरू ग्रुपका अध्यक्ष भरत महर्जनले बायाँ हात दिएर न्यायो अभिवादन गरे । त्यसपछि रमेश महर्जन, होमराज दाहाल, विनोद अर्यालगायतसँग यस्तै शैलीमा भेट भयो । हिजोआज सुमेरू ग्रुपको सामाजिक कार्यप्रति बाक्लो उपस्थिती हुन थालेको छ । अघिल्लो एक कार्यक्रममा पनि यही हुल सम्मानपूर्वक देखिएको थियो । यस्तै सोचिरहँदा सुमेरूका प्रबन्ध निर्देशक दाहालले भने, ‘जय ज्यापु ।’ छुटिने बेलामा समेत दाहालले आत्मियता साथ भन्दै थिए, ‘तपाईँले राम्रो गर्नुभएको छ । तर हामीले चाहेको साथ दिन सकिएको छैन । मैले भने, ‘उर्जा दिनुभएको छ नी ।’ उनले थपे, ‘उर्जामय साथ सुमेरूको सदा रहनेछ ।’

वासः हातमा लिएर सिद्धिनरसिंह मल्लको स्तम्भमुनि एक्लै उभिएका ललितपुर उद्योग वाणिज्य संघका निवर्तमान अध्यक्ष मृगेन्द्र प्रधानसँग चीनियाँ शैली ‘ध्याम्पे’, जिल्ला बचतका आगामी नेतृत्वका लागि तयार रहेका रामशरण घिमिरेले मागेको आर्शिवाद, ज्यापु समाजका विशेष पदाधिकारीले अंगालो मारेर गरेको न्यानो स्वागत ऐतिहासिक रहेनछ सदासदा ।

सांस्कृतिक कार्यक्रममा मदनकृष्ण र हरिवंश देखिए । आशिष्मा नकर्मीपनि देखिए । नाच र संगीतहरू गुञ्जायमान बनेको मंगलबजारभित्र अब भोजको स्वाद लिन हामी लहरबद्ध मिलाइएको सुकुलमा बस्यौं । मजाले खायौं । फर्किने तरखर हुँदै गर्दा किरण महर्जन र दिपक महर्जनले फेरि कुनातिर लिएर गए, ‘एकपटक सुविनलाई धन्यवाद दिनैपर्छ’ भन्दै सलिचाः (रक्सी पिउने सानो माटोको भाँडो) चियर्स गर्दै छुट्टियौं ।

घरमा पु¥याउने क्रममा बाटैभरि सुनिलले सहकार्य गर्नुपर्छ है भन्दै थिए । राम्रोसँग गए, राम्रैसँग आए । कार्यक्रममा विशेष निम्तोका लागि ज्यापु समाजप्रति आभारी छु । किनकी यो निम्तोमा मैले धेरै अपरिचित अनुहारको प्रत्यक्ष दर्शन गर्न पाएँ । यही निम्तोले सुविनले धेरैको न्यानो अंगालो पाए । यस्तै यस्तै ।

अस्तु

मामाभान्जी छुरा र सितारामका कुरा

Posted जनवरी 10, 2015 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

२५ पुस, २०७१ तद्अनुसार ७ जनवरी, २०१५ (शुक्रबार) । बेलुका लेख्छु भन्दाभन्दै पनि कहिलेकाँही अप्रत्याशित कहीँ पुग्नुपर्ने हुन्छ, लेखन छुट्छ । जसरी हिजो शुक्रबारको छुट्यो ।

शुक्रबारको दिन उठ्ने बित्तिकै रमाईलो लाग्छ । साताको रमाइलो गर्ने समय । उही शैलीमा बिहानी चियाको चुश्कीले दिनको शुरूवात भयो । आज धेरैपछि छोराछोरीलाई स्कूलको बस आउने चोकमा छोड्नुपर्ने जिम्मेवारी आयो । आज उनीहरूको स्पोर्टस् डे थियो । म छोड्न जाने बाटोमा पुलिस बिट पर्छ । बिटमा आज निकै भीडभाड र हल्लीखल्ली रहेछ । आँखैमा समाचार मनैमा समाचार भनेजस्तै म उतातिर तानिए । कुरा बुझ्दै जाँदा मामा र भान्जीको फोन प्रकरण रहेछ । धेरै कुरा आफ्नै डायरी लेखनमा समेट्न नमिल्ने हुने रहेछ । करिब दुई घन्टा चलेको दुईतर्फी भनाभन सम्वादमा म आधा घन्टा अलमलिएँ । त्यहीबेला थप नयाँ मित्रसँग परिचय भयो एनके श्रेष्ठसँग ।

यताउता, अन्तमा कार्यालयमा दाखिल भएँ । अनलाइनकर्मी साथीहरूसँग समाचारको चर्चा र अनलाइन पत्रिकाको शुक्रबारे अंकबारे छलफल भयो । साथीहरूले आजको अंकलाई मनपराए । अझै राम्रो बनाउनुपर्नेतिर जोड दिने वाचा गरे ।

दिउँसो दोलखा प्रतिनिधिसँग लामो कुरा भयो । अनलाइन पत्रिकालाई निरन्तर आइरहेको राम्रो प्रतिक्रियालाई हामीले फेरि समेट्न खोज्दैछौं । आजै फेरि अष्टसिद्धि टोल सुधार समितिका अध्यक्ष रत्न महर्जन दोलखा पुगेका रहेछन् ।

आजपनि धेरै विशिष्ट व्यक्तित्वहरूसँग गफगाफ भयो । गोदावरीका साथीहरू, ललितपुरका अन्य आत्मिय साथीहरूसँग रमाइलो सम्वाद भयो । आज कार्यालयमा सिताराम हाछेथु आइपुगेँ । ललितपुरमा नयाँ ट्राफिक नियमका बारेमा जानकारी गराए । खुशी लाग्यो, साँच्चिकै उनी परिवर्तन गराउनेतिर अग्रसर भएका रहेछन् । दैनिक नयाँ नियम र नयाँ प्रयोगका कारण पनि चर्चामा रहेछ सिताराम । धनगढीका साथी गोपाल साउदसँग पनि धेरै कुराहरू साटियो ।

बेलुका ज्यापुसमाजको नेवा भोजको निम्तो थियो । त्यसमा सहभागी भएँ । ‘एकपटक पढ्नुस्, मंगलबजारमा एक साँझ’ शिर्षकमा यसबारे चर्चा गर्छु । बेलुका ढिला घर पुगेँ । सबै सुतिसकेका रहेछन् । यसो टिभी खोलेर एकछिन विचरण गरे च्यानलहरू । आँखाले करिब करिब ढकनी बन्द गर्न खोेजेपछि सिरकभित्र पसेर शुक्रबारलाई बिदा गरे ।

अस्तु

अनलाइन पत्रिकामा स्पाइडरमैन !

Posted जनवरी 7, 2015 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

२३ पुस, २०७१ तद्अनुसार ७ जनवरी, २०१५ (बुधबार) । यस्तै हो सूर्य उदाउँछ र अस्ताउँछ । सूर्य देखिएको केही घण्टापछि उठ्ने बानीले म अल्छी छु की भन्ने लाग्छ । तर राति सुत्ने समय ढिला हुनाले मन बुझाउँछु । हेर्दाहेर्दै बुधबार पो भइसकेछ ।

आज अलि चाँडै कार्यालय पसेँ । कामको चापका कारण आफूले आफूलाई स्याबास भनेर धाप मार्न सकिएको छैन । बाँकी कामहरूको एकातिर तनाव थियो, अर्कातिर फेरि नयाँ योजनाले च्याप्पै समाएको थियो मलाई ।

आजपनि भेटघाट भइरह्यो । पुराना एकजना भाईसँग आज भेट भयो । करिब ५ वर्षअघि लेखिएको सानो नोटबुक भेटिएको थियो । नोटबुकमा एउटा नम्बर पाएँ । को रहेछ भनेर उत्सुकता जागेपछि खोजेँ र पता लगाएर छाडेँ । उनैसँग कार्यालयमा बोलाएर भेट भयो ।

अस्तिमा इनारमा खस्ने बालक, उसलाई बचाउने र उनका परिवारसहित अनलाइन पत्रिकाको कार्यालयमा आएको थियो । यसलाई समाजिक कथा बनाउन सकिन्छ की भन्ने लागेको थियो । इनारमा खसेका बालकलाई निखिल र स्पाइडर मैन भनेर टोलवासीले भन्न थालेका छन् । फेरि आमालाई निखिलको मम्मी र स्पाइडर मैनको मम्मी भनेर चिनिन थालेका रहेछन् ।
यता फेरि बचत संघमा नेतृत्व गर्न तयार घिमिरे र काजीका कुराकानीलाई यसपटक हामीले सहकारी पत्रिका पृष्ठमा समेट्ने भएका छौं । दुवैसँग सहकारी सम्वाद गर्दा उत्तिकै उत्साहित रहेको अनलाइन पत्रिकाकर्मीको अनुभव रहेको थियो ।

अनलाइन पत्रिकाकर्मी साथीहरू आज व्यस्त देखिए । आफ्नो डेडलाइनका कारण उनीहरू पनि दबाब छ नै । जे होस् सक्रिय साथीहरूको सक्रियतालाई सलाम । हतारमा बिना सम्पादन जे लेखियो त्यही फाइनल हुने यो दैनिकी संस्करणको मेरो नियमित लेखाईमा धेरै कुरा छुटन सक्छन् । अहिले यतिमात्रै ।

अस्तु

घिमिरे र काजी, कसले मार्ला बाजी ?

Posted जनवरी 6, 2015 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

२२ पुस, २०७१ तद्अनुसार ६ जनवरी, २०१५ (मंगलबार) । हिजोको लेखन अधूरो रह्यो । बेलुका प्रयत्न गर्दागर्दै पनि लेख्ने समय जुटाउन सकिएन । छोटो दैनिकी फेसबुकमा मात्रै पोष्ट गरियो । हिजो दिनभर भेटघाटले समय निल्यो ।

आजपनि सदा झैं बिहानीको प्रारम्भ र कार्यालयमा नियमित हाजिरी । आजपनि नसोचेको भेटघाट र विशेष व्यक्तिहरूसँग गफिन पाएँ । धेरै योजनाहरू र प्रयासहरूबारे भलाकुसारी भयो । कार्यालयमा आएर समय दिनुहुने र सुविनलाई विश्वास गर्नु हुने महानुभावप्रति म आभारी छु नै । (माफ गर्नुहोला, नाम राख्न सकिएन ।)

यता जिल्ला बचतको चुनावपनि संघारै भएको हुनाले त्यसतर्फ समाचारको दुष्टि पर्ने नै भयो । यसबारे चासो राख्दै आधा दर्जन सहकारीकर्मीसँग कुराकानी भयो । यसपटकको जिल्ला बचतको चुनावमा रामशरण घिमिरे (हालका अध्यक्ष) र रामशरण बस्नेत (हालका उपाध्यक्ष) बीच प्रतिस्पर्धाको सम्भावना छ । धेरै सहकारीकर्मीका आ–आफ्ना धारणा छन् । यसैलाई जिताउनुपर्छ भन्दै आफ्नै समकक्षी व्यक्ति समेत छानेका छन् । (यसलाई पत्रिकामै सार्वजनिक गर्नु वेश होला ।) स्मरण राख्नुपर्ने के पनि छ भने चुनाव नगरीकन सहमति पहिलो प्राथमिकता भनेर सबैका चाहना छ । र, यदि चुनावबाट नेतृत्व चुन्नुपर्ने अवस्था आयो भने ललितपुरकै अन्य सहकारीकर्मी पनि लड्न तयार भएको चर्चा सहकारीकर्मी माझ छ ।

आज धेरैपछि केही घण्टा बाहिरी परिवेशमा समेत डुल्ने मौका पाइयो । परिचितसँग भेटघाट भयो नै । यस्तै यस्तैमा दिन कट्यो ।

अस्तु

कफी हावर, दाजुको पावर र द टावर

Posted जनवरी 4, 2015 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

२० पुस, २०७१ तद्अनुसार ४ जनवरी, २०१५ (आइतबार) । बिहान ढिला उठेपनि एउटा सुखद पाटो भनेकै सहयात्रीले चिया पस्कनु नै हो । मिठो चियाको चुश्कीमा दैनिकी शुरू हुन्छ । हिजो साँझ घर पुगेर द टावर फिल्म हेरियो । एउटा बडेमानको शिशाको १०० तल्ले भवन कसरी भग्नावेशमा परिणत भयो भन्ने कथा छ यसमा । एकदम डरलाग्दो शैलीमा मुटु नै झस्किने अभिनय र दृश्यको संयोजन छ द टावरमा । परिवारसहितले छोरी (संस्कृति) र छोरा (संस्कार) र हामीले हेर्यौं ।

कार्यालयको काम शुरू भयो । धेरै कुराहरू बाँकी थिए । अनलाइन पत्रिकाकर्मी साथीहरूसँग नियमित छलफल र कामको बाँडफाँट गरियो । आज अनलाइन पत्रिकाकी प्रबन्ध निर्देशक सुनिता बाटाजुले अनलाइन पत्रिकाको सम्पूर्ण खातापाताको दर्शन गर्नुभयो । साथमा हरहिसाबको पाना पल्टाउँदै बुझाउँदै थिए सुमित्रा ठकुरी । आज समाचार शाखाका मन्दिरा, फातिमा र भवानीमा पनि समाचारको चाप रह्यो । Read the rest of this post »

अमेरिकी शुभकामना, सम्मान र भेटघाट

Posted जनवरी 3, 2015 by Subin Shrestha
Categories: दैनिकी

१९ पुस, २०७१ तद्अनुसार ३ जनवरी, २०१५ (शनिबार) । हिजोको ढिलो सुतेँ । आज ढिला उठेँ । करिब ८ बजेतिर उठेपछि शनिबारको मौका पारेर गोरामरी खाने बानी छ मेरो । बिहानी बजारमा पैदल डुलेर खाजा ल्याएँँ । आज ललितपुरमा आयोजित एक कार्यक्रममा मलाई सम्मान गर्ने कार्यक्रम राखिएको थियो । बिहानैदेखि मन हर्षित नै थियो । त्यसमाथि अमेरिकाका ए हो र ? भन्ने ठेगोबाट जुरेको साइनोका मित्र विष्णुमान प्रधानको नयाँ वर्षको शुभकामना सन्देशले मनलाई थप खुशी बनायो । कार्यक्रममा पुगियो ।

धेरै पुराना परिचित मान्छेसँग साक्षात्कार भयो । साथै, आजै फुर्सद निकालेर सभासद उदय राणासँग केही मिनेट खासखुससमेत भयो । त्यस्तै, सुमेरू गु्रपमा अध्यक्ष भरत महर्जन, सीडीयो नेपालका प्रदिप सिंह, स्वास्थ्य प्रमुख केदारजी, हेमराज, विनोद, उत्तम, मिलन, शंकरआदि करिब एक दर्जनसँग धेरैपछि प्रत्यक्ष भेट भयो । फेरि फर्किने बेलामा भेटिएका सहकारी संघका अध्यक्ष माधव दुलालसँग धेरैपछि आत्मिय संवाद भयो । Read the rest of this post »


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 5,019 other followers